Het voelt als wonen in een museum, maar zonder het bordje ‘niet aanraken’.
Het eerste wat me opviel in deze woning? Het daglicht! Bakken vol, alsof de zon hier een abonnement heeft genomen. Dat licht laat kleuren en materialen sprankelen en geeft de ruimte meteen een eigen flair. Mijn idee: niet wegstoppen, maar juist omarmen.
Daarom ben ik gaan spelen met contrasten, lichte en donkere elementen die samen een balans vormen. Het resultaat? Een ruimte die groot en rustig aanvoelt, maar tegelijk warm en huiselijk blijft. Alsof je in een galerie woont, maar dan wel eentje waar je gewoon met je sloffen mag rondlopen. Kunstzinnig, authentiek en tóch heel eigen.




